Czy w przypadku nie do końca uzasadnionego wezwania straży pożarnej wzywający może być obciążony kosztami interwencji?

Co to jest CZY W PRZYPADKU NIE DO KOŃCA UZASADNIONEGO WEZWANIA STRAŻY POŻARNEJ WZYWAJĄCY MOŻE BYĆ OBCIĄŻONY KOSZTAMI INTERWENCJI?: Nie, bo odpowiednio z art. 29 ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (DzU z 2002r. nr 147, poz. 1229 ze zm.) i art. 19a ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (DzU z 2002r. nr 147, poz. 1230 ze zm.), wydatki funkcjonowania ochrony przeciwpożarowej i PSP pokrywane są z budżetu państwa. Jedynym wyjątkiem jest sposobność pozyskiwania środków finansowych od organizatorów imprez masowych, na zlecenie których wykonywano zadania z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Dlatego wezwanie straży pożarnej w wypadku gdy zachodziło żadne, choćby najmniej uzasadnione podejrzenie zagrożenia, traktowane jest zawsze jako normalna interwencja. Jedynie wezwanie noszące znamiona złośliwego i kompletnie niepotrzebnego z mocy prawa staje się wykroczeniem i jako takie podlega karze grzywny albo innym sankcjom wymierzanym poprzez sądy grodzkie. Rozwieszone w widocznych miejscach obiektów użyteczności publicznej i innych zakładów pracy instrukcje postępowania na wypadek pożaru nakazują w razie wybuchu pożaru przystąpienie do jego gaszenia na przykład dzięki gaśnic. Czy istnieje prawny wymóg podjęcia takiej próby? Aktualnie nie ma takiego obowiązku, aczkolwiek rzeczywiście istniał do 1991 r. Artykul 9 obowiązującej aktualnie ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (DzU z 2002r. nr 147, poz. 1229 ze zm.) stanowi jedynie, Iż w razie zauważenia pożaru albo innego miejscowego zagrożenia każdy, kto to zjawisko zauważy, zobowiązany jest do niezwłocznego zawiadomienia osób znajdujących się w strefie zagrożenia i jednostki ochrony przeciwpożarowej bądź policji albo wójta lub sołtysa. Ani cytowana wyżej ustawa, ani inne regulaminy przeciwpożarowe nie nakazują osobom niebędącym strażakami albo pracownikami podobnych służb ratowniczych podejmowania takich działań. Dopiero na mocy art. 25 ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, prowadzący działaniem ratowniczym może na pracowników zakładu albo na inne osoby fizyczne nałożyć wymóg wzięcia bezpośredniego udziału w działaniach ratowniczych